چکیده
كارآفرینی به عنوان پدیدهای نوین در اقتصاد، نقش موثری را در توسعه و پیشرفت اقتصادی كشورها ایفا می كند. امروزه كارآفرینی در اقتصاد رقابتی و مبتنی بر بازار، دارای نقش كلیدی است، به عبارت دیگر در یك اقتصاد پویا، ایدهها، محصولات و خدمات همواره در حال تغییر می باشند و در این میان كارآفرین است كه الگویی برای مقابله و سازگاری با شرایط جدید را به ارمغان می آورد. بنابراین در یك گستره وسیع و در یك تعامل چندسویه، كارآفرینی نقش تعیین كنندهای را در زندگی نوین بشر ایفا می كند، از این رو آشنایی با مفاهیم و تعاریف و ابعاد مختلف آن به همراه شناخت موانع و راهكارهای مرتفع كردن آنها می تواند در نهادینه شدن كارآفرینی و فرهنگ آن در هر جامعهای راهگشاباشد. این مهم، خط اصلی فكری این مقاله را شكل می دهد و این مقاله می كوشد تا در این حوزه و دستیابی به آن گام هایی بردارد.
مقدمه
در عصر حاضر كه با افزايش جمعيت، جوامع و سازمانها به سرعت در حال گسترش و پيشرفت هستند و در پی آن، پيچيدگی آنها نيز رو به فزونی است، كارآفرينی در يك تعامل چندسويه يعنی هم در مفهوم ايجاد اشتغال، هم در مفهوم ايجاد تحول از راه نوآوریها و بهبود فرايندها وهم به عنوان عامل كليدی در رشد و توسعه اقتصادی، بهشدت مورد نياز است؛ حتی میتوان بحث كارآفرينی را در عصر مدرن امروزی يكی از اصلیترين راهبردهای بنيادی هر كشور محسوب كرد. از ديد نگارنده، يكی از معيارهای مهم تمايز كشورهای توسعه يافته و جهان سوم را میتوان در ميزان كارايی و عملياتی كردن كارآفرينی در مفاهيم مختلف آن برشمرد.
